Een wekelijkse sessie van 75 minuten stevig intervalwandelen kan volwassenen met centrale obesitas helpen hun lichaamsvet en tailleomvang te verminderen. Dat blijkt uit een gerandomiseerde studie van de Universiteit van Hongkong, gepubliceerd in Nature Communications. Aan het onderzoek deden 315 Chinese volwassenen met overgewicht en centrale obesitas mee. Na zestien weken waren de verbeteringen bij deelnemers die één keer per week trainden vergelijkbaar met die bij een groep die dezelfde wekelijkse training over drie dagen verdeelde. Beide groepen verbeterden ook hun cardiorespiratoire conditie ten opzichte van een controlegroep.
- De studie volgde 315 volwassenen van 18 jaar en ouder in Hongkong.
- Beide trainingsgroepen deden in totaal 75 minuten intervalwandelen per week.
- Na zestien weken verbeterden lichaamsvet, tailleomvang en cardiorespiratoire conditie in beide trainingsgroepen.
- De studie liep van september 2021 tot september 2024.
Een sessie bundelde de volledige weekdosis
De onderzoekers verdeelden de deelnemers over drie groepen. De eerste groep voltooide alle 75 minuten intervaltraining in één wekelijkse sessie. De tweede groep spreidde dezelfde totale duur over drie sessies per week. Een derde groep fungeerde als controle en volgde vier maanden lang om de twee weken een gezondheidsvoorlichting van 2,5 uur.
Bij intervaltraining wisselen inspannende periodes en rustigere herstelperiodes elkaar af. In dit onderzoek bestond de training uit stevig intervalwandelen. De vergelijking draaide dus niet om meer of minder beweging, maar om de vraag of de verdeling van dezelfde wekelijkse trainingsduur verschil maakte.
Dat onderscheid is belangrijk: de studie onderzocht een geconcentreerd weekschema, niet of 75 minuten bewegen in het algemeen voldoende is voor iedere volwassene.
Omdat deelnemers willekeurig aan de groepen werden toegewezen, kunnen verschillen tussen de schema’s beter worden onderzocht dan in een observationele studie, waarin mensen zelf kiezen hoe vaak zij bewegen. De conclusies blijven wel gebonden aan de onderzochte groep: volwassenen met overgewicht en centrale obesitas in Hongkong.
Uitkomsten na zestien weken waren vergelijkbaar
Na de interventie van zestien weken hadden beide trainingsgroepen volgens de onderzoekers minder totale vetmassa, een lager vetpercentage en een kleinere tailleomvang. Ook hun cardiorespiratoire conditie was verbeterd in vergelijking met de controlegroep. De onderzoekers beschrijven de resultaten van de wekelijkse en driemaal wekelijkse aanpak als vergelijkbaar.
De lichaamssamenstelling werd gemeten met dual-energy X-ray absorptiometry, doorgaans afgekort als DXA. Deze scanmethode maakt het mogelijk om onder meer vetmassa en vetpercentage te bepalen. Metingen vonden plaats vóór het programma, na zestien weken en opnieuw bij een vervolgmeting in week 32.
De bevinding betekent dat het bundelen van de onderzochte training in één dag mogelijk een bruikbaar alternatief is voor mensen die meerdere sportmomenten moeilijk kunnen inpassen.
Dat is relevant omdat centrale obesitas — vetophoping rond de buik — samenhangt met hart- en vaatziekten, stofwisselingsproblemen en een hoger risico op vroegtijdig overlijden. De studie onderzocht echter een specifiek trainingsprogramma bij een specifieke populatie en vormt daarom geen persoonlijke beweegaanbeveling.
Vervolgresultaten moeten de houdbaarheid verduidelijken
De onderzoekers maten de deelnemers ook vier maanden na afloop van de interventie, in week 32. Het aangeleverde onderzoeksverslag beschrijft voor die vervolgmeting echter geen concrete resultaten. Daardoor kan op basis van deze samenvatting niet worden vastgesteld of de gemelde afname van lichaamsvet en tailleomvang na het programma behouden bleef.
Ook worden in het verslag geen exacte veranderingen in kilo’s, procentpunten of centimeters genoemd. De studie ondersteunt daarmee vooral de conclusie dat beide trainingsfrequenties vergelijkbare effecten hadden binnen de onderzoeksopzet; ze maakt in deze samenvatting niet duidelijk hoe groot de verbetering voor een individuele deelnemer doorgaans was.
Onderzoeksleider Parco Siu Ming-fai noemt wekelijkse intervaltraining een haalbaar alternatief voor volwassenen met centrale obesitas die werk, studie, gezin en andere verplichtingen combineren. Dat betekent niet dat vaker trainen geen aanvullende waarde kan hebben: de proef vergeleek uitsluitend twee manieren om dezelfde 75 minuten intervalwandelen over de week te verdelen.
Zou één langer beweegmoment voor u beter vol te houden zijn dan drie korte sessies? Deel uw kijk op zo’n geconcentreerd weekschema.
